تـو رفتی و با رفـتنت                     غـم تـوی خـونمون نـشست

خـورشـید عـشق و آرزو                 تـا مـرز تـاریکی شکست

تـو رفـتی و با رفـتنت                    آتـیش زدی بـاورمـو

دست مـنم یه شـب بگـیر                 بـردار و از ایـنجا بـرو

تـو رفـتی ، آسـمون شـب                دیگه سـتاره نـداره

بـه خـاطـر نـبـودنـت                     هـی داره بـارون می باره

تـو رفـتی ، یـاس باغـچمون             خشکیده ، مـثل تـن من

بـیا بـبین سـیاه شده                      هـوای تـنهایی من

اینجا تـو ‌‌و ، عکس تـو و               هـق هـق نـاله ساز من

مـرثیه و نام تـو و                        مـرور خاطرات من

تـو رفـتی ، اما دل من                    لـحظه بـه لحظه یـادته

بـرف زمسـتونو می گـم                  دلـتنگه هُـرمه دستـاته

******

پ.و : نوشتم به یاد نسترن ، دخترکی از جنس باران ... حتی آسمان

        و چه ساده و معصومانه به ماوای اصلی اش ، آسمان پر کشید        روحش شاد

                                                                      مسافر کویر  ۴/۱/۱۳۸۶