بـهانه تا بـخواهی بـرای گـریـستن دارم ... دلـیل هـای زیـاد

بـرای سر رفـتن و از صحنه رفـتن

مـیان این هـمه گـلایه و بی تـرانگی، شاید تـو با آمـدنت بتوانی سـرودی از ادامه راه بـخوانی

وقـتی روزنه شـوی در تاریکی ، دستم جایی بـند می شود

دستکم ایـن بـار هـم از نـفس نـیفتادم...

                                                                           مـسافـر کـویـر

*****

پ: ایـن روزهـا بی حوصـله ام ... حـتی بـرای نفـس کـشیدن