تبليغاتX
تـرانـه هـای سـوخـتـه

تـرانـه هـای سـوخـتـه

نـه شاعرم ، نـه نـویـسنده .. خـط خـطی می کنم تـا مـطمئن شوم نـمرده ام .. هـمین

عـیـد کـه آمـد ، فکـری بـرای آسمان تـو خـواهـم کـرد

دستـمال خیـسی روی ستـاره هایـت می کـشم و گـلدانی کنـار ماهـت می گـذارم

زنـدگی هـمیشه کـه ایـنجور پـیچ و تـاب نخواهـد داشـت ..!!

بـد نـیست گاهی هـم دسـتی بـه موهـایـت بکشی و بـا درخـت و باغـچه صحـبـت کـنی ...

پـنهان نـمی کنم که پـیش از ایـن سطـرهـا ،.....  دوسـتـت دارم را می خـواسـتم بـنـویـسم ...

حـالا کمی صـبر کــن ....

بـهـار که آمـد ، فـکری بـرای آسمان تــو و سـطـرهـای پـنهانی خـودم خـواهـم کـرد....

                                                                                                      کـمی صـبر کــن ...

                             

*****

پ ۱ : هـنوزم مـیشه عـاشـق شــد ... هـنـوزم حـال مـن خـوبـه

پ ۲ : بـهـار هـم که نـیاید ، با نگاه تــو از شکوفه ها لـبریـز می شوم...

پ ۳ : تـــو را به بـهـار و بـاران و زنـدگی ، تـبـریک می گـویـم

                                                                             ســال نــو مـبـارک

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1387ساعت18:3توسط محمد علی | |