تـوو آیـنـه رو بـه رو شدم ، بـا خـود بـی حوصـلـه ام

یـه دنـیـا آرزو دیـدم ، تـوی خـطـوط چـهـره ام

چـه آرزوهـا کـه گـذشـت ، چـه حـسرتـا بـه لـب اومـد

خـستـه از ایـن فـاصـله هـا ، هـیچکی سراغـم نـیومـد

***

چـه نـاگـزیــر در سفـرم ، هـمـسفـر خـاطـره هـا

خـسـتـگیـه چـهـره مـن ، صـدای پـای روزهـا

نـگـاه بـه آیـنـه مـی کـنـم ، چـه غـم نـشیـنه ایـن چـشام

سـپـیـدیـه سـیاهــیـا ، در گـذر ثـانـیـه هـام

***

چیـن و چـروک روزگـار ، نـشسـتـه روی صـورتـم

از تـه دل داد مـی زنم ، ایـن خـودمـم ، مـنه مـنم

بـهار عـمر مـن گـذشت ، رسـیـده ام بـه انـتظار

نمی شکنم آیـنه رو ، داد می زنـم دلخـوشــیـهامـو پــس بــیار

*****

پ ۱ : بـه آیـنه نـگاه می کـنم ... هـر روز ... ایـن مـنم کـه بـودم ... خـاطره هـا در آیـنه جـا خوش کـرده اند

پ ۲ : قـابل تـوجه خـانم به اصـطلاح مـحترم بـا نـام سه نـقـطه ... و نا شـنـاس کـه هـر دو نـوشـته هـای یک

          آدم تـوهـم زده سـت در نـظـرات پـسـت قـبلی :

         آستانـه تحـملم سیـر نـزولی دارد ــــ کـاش مـنفی نـشود !!

         خـدا رو شکـر حـداقـل فـهمـیدم یـه عـمـر بـا چه کسانی هـم کـاسه بـودم .

         افـسوس از ایـن عـمـر کـه بـیهوده هـدر شد...در مـعاشرت بـا تـو مـثلا" مـحـتـرم .

         و حالا یـه عـمر مدیـونت می شم اگـه لطف کنی و فایـل مـن رو کـلا" تـوی ذهــنت ببــندی ..

         خواهـشا" مـجبـورم نـکن بـا زبـون خـانوادگـیـت بـاهـات حـرف بـزنـم ..